تخلیه صفر پساب عموماً به پدیده ای اطلاق می شود که پساب های صنعتی پس از تصفیه بازیافت و مجدداً مورد استفاده قرار می گیرند و در نهایت تخلیه مایع زباله تولید نمی شود. از یک سو میزان بهره برداری از منابع بیشتر بوده و از سوی دیگر از آلودگی های زیست محیطی کاسته شده است. در برخی از زمینه های صنعتی، مصرف بالای آب یک واقعیت ثابت است، بنابراین، ترویج دبی صفر پساب به طور طبیعی به یک جهت زیست محیطی مهم در این زمینه ها تبدیل شده است.
چندین سیاست ملی نیز نیاز به تسریع در استفاده همه جانبه از منابع صنعتی و ترویج بازیافت فاضلاب صنعتی را روشن کرده است. این سیاست روشن است و میزان استفاده مجدد از آب صنعتی برای صنایع بالاتر از اندازه تعیین شده مانند صنایع فولاد، پتروشیمی و شیمیایی و فلزات رنگین باید به 94 درصد یا بالاتر برسد. تا سال 2025، اساساً الگوی جدیدی از بازیافت و استفاده کارآمد از پساب در صنایع عمده مصرف کننده آب شکل خواهد گرفت.
بهره برداری از صنعت فولاد بدون مصرف قابل توجه منابع آب نمی تواند انجام شود و حجم تخلیه فاضلاب نیز زیاد است. ترکیبی از تخلیه فاضلاب صفر و صنعت فولاد یک روند اجتناب ناپذیر برای توسعه سبز است. باید اذعان داشت که دبی صفر پساب و صنعت فولاد در حال حاضر در «دوره تناسب» است و تأکید بیشتری بر پیشرفت تدریجی است. من نمی توانم توفوی داغ را با عجله بخورم، به همین دلیل است.
کارشناسانی که سالها در زمینه بهرهبرداری از منابع فاضلاب در صنعت فولاد مشارکت عمیقی داشتهاند، خاطرنشان کردهاند که تمرکز فعلی صنعت فولاد باید بر روی تصفیه آب نمک غلیظ در پایان چرخه کل آب در سطح کارخانه باشد. و نباید بیش از حد به دنبال "تخلیه صفر فاضلاب" باشد. باید با توجه به ظرفیت و بسته به شرایط انجام شود.
در شکاف بین ایده آل و واقعیت، تخلیه صفر فاضلاب واقعاً می تواند ترکیبی عالی از کاهش آلودگی و استفاده بیشتر از منابع را به دست آورد. مشکل وجود دارد، و هنوز باید آزمون زمان را پشت سر بگذارد. در حال حاضر، فاضلاب ممکن است به محصولات منابعی تبدیل شود که پس از تصفیه عمیق قابل استفاده مجدد باشد، اما همچنین ممکن است مقداری آب نمک غلیظ تولید کند که قابل جذب نباشد، یا ممکن است یک سری مشکلات عملی مانند هزینه های عملیاتی بالا و مشکل در تعمیر و نگهداری سیستم وجود داشته باشد. .
«برنامه اجرایی بازیافت و استفاده از فاضلاب صنعتی» که توسط این وزارتخانه منتشر شد، پیشنهاد میکند که تا سال 2025، میزان استفاده مجدد از آب صنعتی در صنعت فولاد باید بیش از 97 درصد باشد. در واقع، سیاست ها الزامات بالایی برای بهره وری استفاده از منابع آب در صنعت فولاد دارند. اما باید به این نکته نیز توجه داشت که راه حل های عملی زیادی برای تحول سبز در صنعت فولاد وجود دارد که می توان آنها را به مسیر تخلیه فاضلاب صفر متصل کرد.
آگاهان صنعت بر این باورند که صنعت فولاد باید به تدریج از گردش آب داخلی به سیستم های گردش آب منطقه ای توسعه یابد. فعال کردن گردش آب در واحدهای مختلف مانند شرکت ها و جوامع، ایجاد یک سیستم بهره برداری از منابع آب حلقه بسته، اجرای طیف وسیع تری از بازیافت منابع آب، و کمک به صنعت فولاد در بهبود بهره وری استفاده از منابع آب، به منظور شکل گیری یک الگوی جدید. بازیافت منابع آب در صنعت
ترکیب فاضلاب در صنعت فولاد پیچیده است و ممکن است باعث ایجاد مشکلات مختلف آلودگی محیطی شود. بنابراین در حال حاضر ضروری است با اولویت بندی و شکستن مشکلات برجسته در پساب صنعت، به تدریج به مسیر تخلیه صفر پساب نزدیک شود.
با این حال می توان تایید کرد که با پیشرفت تکنولوژی تخلیه صفر برای فاضلاب، تخلیه آلاینده های آب همچنان به "صفر" نزدیک می شود و هنوز تا رسیدن به دبی صفر پساب فاصله زیادی در پیش است.
